Kindarlık Ölçeğinin Türk Kültürüne Uyarlanması ve Kindarlığın Demografik Faktörlerle İlişkisi / Adaptation of Spitefulness Scale to Turkish Culture and Relationship of Vengeance with Demographic Factors

Kindarlık, kişinin bir bedel ödemesi söz konusu olsa bile, bir başka kişiye zarar verme kararlılığı olarak tanımlanmaktadır. Bu araştırmanın amacı Marcus vd. (2014) tarafından geliştirilen kindarlık ölçeğini Türk kültürüne uyarlamak ve kindarlığın çeşitli demografik faktörlerle ilişkisini saptamaktır. Türkçeye çeviri çalışmasında Brislin vd. (1973)’nin önerdiği aşamalar uygulanmıştır. Uyarlama ile ilgili analizler %46.3’ü kadın, %57.3’ü erkek toplam 501 katılımcıdan toplanan veriler üzerinde gerçekleştirilmiştir. Demografik faktör analizleri için bu sayı 398’dir. Uyum geçerliğini sınamak için saldırganlık, bencillik, karanlık üçlü, bağışlama, benlik saygısı ve empati ölçeklerinin kullanıldığı araştırmada analiz yöntemi olarak AFA, DFA ve yapısal eşitlik modellemesi uygulanmıştır. Çalışmanın sonunda kindarlık ölçeği Türkçe sürümünün uyum iyiliği indeks değerlerinin kabul edilebilir düzeyde olduğu görülmüştür (RMSEA= 0.060; GFI= 0.952; AGFI= 0.928; CFI= 0.944; χ2= 2.804). Uyarlanan ölçeğin toplam varyansın %40’ını açıkladığı saptanmış, iç tutarlık katsayısı ise 0.857 olarak hesaplanmıştır. Kindarlık ölçeğinin tek boyutlu yapısı ile geçerli ve güvenilir bilgiler verebilecek bir araç olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Uyarlanan ölçek kullanılarak yapılan çalışmada da kindarlık ile cinsiyet, yaş, eğitim düzeyi ve medeni durum değişkenleri arasındaki ilişkiler saptanmıştır. Kindarlık düzeyinin ve bu konudaki bireysel farkların saptanması günlük yaşamda davranışları tahmin etmekte önemli katkılar sağlayabileceği gibi, kişilik bozukluklarının teşhisine katkıda bulunabileceği umulmaktadır.

Aim: Spitefulness is defined as the determination to harm another person even if the avenging person is to pay a price. The aim of this study was to adapt the spitefulness scale developed by Marcus et al. (2014) to Turkish culture and to determine the relationship between spitefulness and demographic factors. Method: In the translation study to Turkish, the steps suggested by Brislin et al. (1973) were applied. The analyzes related to the adaptation were carried out on the data collected from a total of 501 participants, 46.3 percent of whom were females and 57.3 percent were males. This number was 398 for demographic factor analysis. In the study where aggression, selfishness, dark triad, forgiveness, self-esteem and empathy scales were used to test the fit validity, EFA, CFA and structural equation modeling were used as the analysis method. Findings: As a result of the study, it was seen that the goodness of fit index values of the Turkish version of the spitefulness scale were acceptable (RMSEA= 0.060; GFI= 0.952; AGFI= 0.928; CFI= 0.944; χ2= 2.804). It was found that the adapted scale explained 40% of the total variance, and the internal consistency coefficient was calculated as 0.857. It was concluded that the Spitefulness Scale was a tool that could give valid and reliable information with its one-dimensional structure. In the study conducted by using the adapted scale, the relationships between spitefulness and the variables of gender, age, education level and marital status were determined. Implications for Research and Practice: We hope that determining the level of spitefulness and the individual differences on this subject will provide important contributions to predict behavior in daily life and contribute to the diagnosis of personality disorders.