Attitudes of Elementary-Level and Secondary-Level Teachers toward Students with Disabilities//İlköğretim ve Ortaöğretimde Görev Yapan Öğretmenlerin Engelli Öğrencilere Karşı Tutumları

Many studies focused on teachers’ attitudes toward the concept of inclusion, there are not many studies specifically focused on teachers’ attitudes towards students with disabilities. The purpose of this study was to investigate attitudes of general education teachers toward their students with disabilities and how well teachers’ attitudes can be predicted by their personal attributes and professional characteristics. Total of 84 teachers were surveyed from both elementary-level and secondary-level schools in the southeastern United States. In terms of the results of the study, teachers’ attitudes toward students with disabilities were mostly positive. Multiple linear regression method did not yield statistically significant results which means that gender, age, years of experience, grade level taught, extent of contact with individuals with disabilities, whether or not teachers have received any training about teaching students with disabilities, and teachers’ perceptions toward their own level of expertise were not good predictors of the attitudes toward students with disabilities. The age variable was statistically significant predictor of attitudes when considered by itself.

Bu çalışmanın amacı Amerika’nın güneydoğusundaki öğretmenlerin engelli öğrencilere karşı olan tutumlarını incelemektir. Cinsiyet, yaş, deneyim, öğretmenin dersine girdiği sınıf düzeyi, öğretmenin engelli bireylerle olan etkileşim düzeyi, öğretmenin engelli öğrencilerle ilgili eğitiminin olup olmadığı ve öğretmenin kendini engelli öğrencileri eğitmekle ilgili ne kadar yeterli gördüğü gibi değişkenler incelenerek, bu değişkenlerin öğretmen tutumlarını belirlemede ne kadar iyi değişkenler olduğu araştırılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre, öğretmenlerin engelli öğrencilere karşı olan tutumları genellikle pozitif çıkmıştır. Hesaplanan ortalamaların ve standart sapmaların incelenmesi sonucunda; bayan öğretmenlerin erkek öğretmenlere göre, yaşlı öğretmenlerin genç öğretmenlere göre, ilköğretimde görev yapan öğretmenlerin ortaöğretimde görev yapan öğretmenlere göre ve engelli öğrencileri eğitmek için eğitim almış öğretmenlerin almamışlara göre daha yüksek puanlar aldığı gözlenmiştir. Çok değişkenli doğrusal regresyon analizi sonucunda cinsiyet, yaş, deneyim, öğretmenin dersine girdiği sınıf düzeyi, öğretmenin engelli bireylerle olan etkileşim düzeyi, öğretmenin engelli öğrencilerle ilgili eğitiminin olup olmadığı ve öğretmenin kendini engelli öğrencileri eğitmekle ilgili ne kadar yeterli gördüğünün anlamlı değişkenler olmadığı saptanmıştır. Yalnız öğretmenlerin yaşı, tek başına değerlendirildiğinde, anlamlı bir faktör olarak bulunmuştur.