Okul Müdürlerinin Mesleki Profesyonellik Ölçeğinin Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması / The Validity and Reliability Study of the Scale of Occupational Professionalism of School Principals

Ahmet Şakir Yazıcı; Bertan Akyol

doi:10.19160/e-ijer.978454

EN TR

The Validity and Reliability Study of the Scale of Occupational Professionalism of School Principals

Abstract

In the current study, it is aimed to develop a measurement instrument to determine the occupational professionalism levels of school principals. In the study, primary school, secondary school and high school principals were included. Exploratory (EFA) and confirmatory (CFA) factor analyses were performed for the scale. As a result of the EFA, a 22-item and four-dimensional scale was obtained. The rate of the variance explained by the four dimensionsis 56.58%. The dimensions of this scale are Ensuring Participation in Decisions, Professional Ethics, Professional Development and Professional Autonomy. CFA was run on these dimensions. This scale was confirmed by the CFA. As a result of CFA, χ2/sd ratio was found to be 1.90, and goodness of fit indices were found to be as follows; GFI= .91, AGFI= .89, RMSEA= .05, RMR= .03, SRMR= .06, CFI = .95, NFI= .91, NNFI= .94. Thus, a valid and reliable scale was developed to determine the occupational professionalism of school principals.

Keywords

Okul Müdürlerinin Mesleki Profesyonellik Ölçeğinin Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması / The Validity and Reliability Study of the Scale of Occupational Professionalism of School Principals

Öz

Bu çalışmada okul müdürlerinin mesleki profesyonellik düzeylerini belirlemek için bir ölçme aracı geliştirmek amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu ilkokul, ortaokul ve lise müdürleri oluşturmaktadır. Bu araştırmada ilkokul, ortaokul ve lise müdürleri ile çalışılmıştır. Ölçek için açımlayıcı (AFA) ve doğrulayıcı (DFA) faktör analizi yapılmıştır. Yapılan AFA sonucunda 22 maddeli ve dört boyutlu bir ölçek oluşmuştur. Toplam açıklanan varyans oranı %56.58’dir. Bu ölçeğin boyutları şöyle oluşmuştur: Mesleki Etik, Mesleki Özerklik, Mesleki Gelişim ve Karara Katılımı Sağlama. Bu boyutlar üzerinden DFA yapılmıştır. Yapılan DFA ile bu ölçek doğrulanmıştır. DFA sonucunda χ2/sd oranı 1.90; uyum değerleri ise; RMSEA= .05, NNFI= .94., SRMR= .06, AGFI= .89, CFI = .95, NFI= .91, GFI= .91, RMR= .03, bulunmuştur. Dolayısıyla okul müdürlerinin mesleki profesyonelliklerini belirlemek için geçerli ve güvenilir bir ölçek geliştirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

Destekleyen Kurum

Yok

Kaynakça

Adıgüzel, O., Tanrıverdi, H., & Sönmez-Özkan, D. (2011). Mesleki profesyonellik ve bir meslek mensupları olarak hemşireler örneği. Yönetim Bilimleri Dergisi, 9(2), 237-259.
Ağaoğlu, E., Altınkurt, Y., Yılmaz, K. & Karaköse, T. (2012). Okul Yöneticilerinin Yeterliklerine İlişkin Okul Yöneticilerinin ve Öğretmenlerin Görüşleri (Kütahya li) Eğitim ve Bilim, 37(164), 159-175.
Babaoğlan, E.,& Yılmaz, F. (2012). İlköğretim okullarında karara katılma. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(3), 1-12.
Balcı, A. (2015). Sosyal bilimlerde araştırma yöntem teknik ve ilkeler (11. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
Bauman, Z. (1999). Çalışma, tüketicilik ve yeni yoksullar. 1. Baskı.(Çev: Ü. Öktem) İstanbul: Sarmal.
Bayhan, G. (2011). Öğretmenlerin profesyonelliğinin incelenmesi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
Bursalıoğlu, Z. (1991). Okul yönetiminde yeni yapı ve davranış. Ankara: Pegem yayınları.
Buyruk, H. (2015). Öğretmen emeğinin dönüşümü. İletişim.

Büyüköztürk, Ş. (2015). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi.
Cemaloğlu, N. (2002). Öğretmen performansının artırılmasında okul yöneticisinin rolü. Milli Eğitim Dergisi, 15(2), 153-154.
Cerit, Y. (2012). Okulun bürokratik yapısı ile sınıf öğretmenlerinin profesyonel davranışları arasındaki ilişki. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 18(4), 497-521.
Çetin, M., & Özcan, K. (2004). Okul yöneticilerinin etik davranışlarının öğretmenlerin iş doyumuna etkisi. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Dergisi, 20, 21-38.
Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş. (2016). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara: Pegem Akademi.
Durkheim, E. (1986). Meslek ahlakı, çev. Mehmet Karasan. İstanbul: Milli Eğitim Basımevi.
Erdem, A. R. (2015). Eğitim yönetim etiği ve eğitim yönetiminde etik liderliğin kritiği. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(10), 1-15.
Evetts, J. (2011). A new professionalism? Challenges and opportunities. Current Sociology, 59(4), 406-422.
Freidson, E. (1996). Mesleksel kontrolün değişen doğası. Z.Cirhinlioğlu (ed), Meslekler ve Sosyoloji, s.99-127, Ankara: Gündoğan Yayınları.
George, D. and P. Mallery, (2010), “SPSS for Windows Step by Step: A Simple Guide and Reference 17.0 Update”, 10th Edition, Pearson, Boston
Goode, E. (1996). The ethics of deception in social research: A casestudy. Qualitative sociology, 19(1), 11-33.
Gürkan, H. & Toprakcı, E. (2018). İlkokul müdürlerinin mesleki gelişimi. e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 9 (2) , 64-81. DOI: https://doi.org/10.19160/ijer.434582
Hahs-Vaughn, D. L.,& Lomax, R. G. (2013). An introduction to statistical concepts. London: Routledge
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B., Anderson, R. E., & Tatham, R. L. (2009). Multi- variate data analysis (7th ed). Upper Saddle River, NJ: Prentice-Hall.
Honig, M. I., & Rainey, L. R. (2012). Autonomy and school improvement: What do we know and where do we go from here? Educational policy, 26(3), 465-495.
Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (2012). Eğitim yönetimi. Çev. Edt: S. Turan). Ankara: Nobel.
İlgan, A., Aslanargün, E., & Shaukat, S. (2015). Developing teacher professionalism scale: Validation and reliability study/Öğretmenlik mesleği profesyonellik ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 11(4), 1454-1474.
Karasar, N. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Nobel Yayıncılık.
Karasu, K. (2001). Profesyonelleşme olgusu ve kamu yönetimi. Mülkiyeliler Birliği Vakfı Yayınları.
Kline, R. B. (2011). Principles and practice of structural equation modeling. London: Guilford publications.
Larson, M. S. (1977). The rise of professionalism: A sociological analysis. California: University of California Press.
McMahon, E., & Hoy, W. K. (2009). Professionalism in teaching: Toward a structural theory of professionalism. In W. K. Hoy & M. DiPaola (Eds.). Studies in schoolimprovement. Greenwich, CN: Information Age. pp. 205-230.
Sergiovanni, T. J. (1999). Educational governance and administration. Allyn & Bacon.
Şencan, H. (2005). Sosyal ve davranışsal ölçümlerde güvenilirlik ve geçerlilik. Ankara: Seçkin.
Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2015). Using multivariate statistics. (sixthed). Allyn & Bacon/Pearson Education. 6. Basımdan Çeviri: Mustafa Baloğlu, Nobel Akademik Yayıncılık, Ankara.
Tavşancıl, E. (2005). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi. Ankara: Nobel Yayınları.
Toprakçı, E. ve Güngör, A.A. (2018) Eğitim kurumlan yönetici atama yönetmeliği son taslağı ile ilgili internet forumlarında paylaşılan görüşler. 27. Uluslararası Eğitim Bilimleri Kongresi/ the 27th International Congress on Educational Sciences E-ISBN: 978-605- 241-474-3 DOI 10.14527/9786052414743 Kongre Kitabı. ss. 541-553. https://www.erdaltoprakci.com.tr/wp-content/uploads/2018/11/Yönetici-Atama-Yönetmeliği.pdf
Toprakçı, E. (2009) Öğretmenlerin suç karnesi- yargı kararlı gazete haberleri ölçütünde karşılaştırmalı bir analiz. Denizli: Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi, IV.Ulusal Eğitim Yönetimi Kongresi, Bildiri Kitabı, 14-15 Mayıs 2009 (ss.475-487) Erisim: https://www.erdaltoprakci.com.tr/wp-content/uploads/2020/05/suc-karnesi.pdf
Toprakçı, E. (2001) Okul müdürlerinin planlama yeterliği. AIBÜ Eğitim Fakültesi Dergisi YIL: 2001, Cilt:1, Sayı:1, ss. 57-67. https://dergipark.org.tr/tr/pub/aibuefd/issue/1506/18260
Toprakçı, E. (2002) Okul müdürlerinin eşgüdümleme yeterliği. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi Bahar 2002, Cilt: 3, Sayı: 3, ss. 87-94 Erisim: https://www.erdaltoprakci.com.tr/wp-content/uploads/2021/01/Essgüdümleme-Yeterligi.pdf
Toytok, E. H., & Kapusuzoglu, S. (2015). Influence of school managers’ ethical leadership behaviors on organizational culture: Teachers’ perceptions. Eurasian Journal of Educational Research, 66 373-388 http://dx.doi.org/10.14689/ejer.2016.66.21
Walker, S. (2007). Profesyonelleşmekten uzaklaşma ya da yeniden profesyonelleşme. Muhasebe ve Finansman Dergisi, (35), 24-30.
Yıldırım, İ. (1989). Okul örgütlerinde karar verme ve karara katılma. Eğitim ve Bilim, 13(73).
Yılmaz, K., &.Altınkurt, Y. (2014). Öğretmenlerin mesleki profesyonelliği ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışması. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 11(2), 332-345

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Eğitim Üzerine Çalışmalar

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Ahmet Şakir Yazıcı ^*
0000-0002-4185-1376
Türkiye

Bertan Akyol
0000-0002-1513-1885
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

31 Ekim 2021

Gönderilme Tarihi

4 Ağustos 2021

Kabul Tarihi

13 Eylül 2021

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2021 Cilt: 12 Sayı: 4

DOI

https://doi.org/10.19160/e-ijer.978454

IZ

https://izlik.org/JA59KE83JU

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Yazıcı, A. Ş., & Akyol, B. (2021). Okul Müdürlerinin Mesleki Profesyonellik Ölçeğinin Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması / The Validity and Reliability Study of the Scale of Occupational Professionalism of School Principals. e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 12(4), 89-105. https://doi.org/10.19160/e-ijer.978454

Cited By

Validity and Reliability Study of School Principals’ Competence-Based Job Performance Perceptions Scale

Cukurova University Faculty of Education Journal

https://doi.org/10.14812/cuefd.1205795

Lise Öğrencilerinin Meslek Seçimi ve Ebelik Mesleğini Seçimine İlişkin Görüşlerinin Belirlenmesi

TOGÜ Sağlık Bilimleri Dergisi

https://doi.org/10.52369/togusagbilderg.1352220

Examining the Relationship between School Principals’ Self-Directed Learning Readiness and Competency-Based Job Performance Perceptions

Research in Educational Administration and Leadership

https://doi.org/10.30828/real.1511119