Teknoloji ve Proje Destekli Düşünme Yolculuğu Metodunun Lise 11. Sınıf Öğrencilerinin Akademik Benlik Tasarımına Etkisi

The purpose of the present study was to examine the influence of the electricity subjects taught with the Technology and Project Supported Thinking Journey on high school students' Academic Self Concept. The study was conducted with a total of 68 11th grade high school students from two different science classes. The control and experimental groups were selected at random. Experimental group were taught using the Technology and Project-Supported Thinking Journey, while in the control group were taught with teacher-centered methods. To collect data, Academic Self Concept scala as pre-test and post-test and a semi-structured interview form were used. The data were analyzed with dependent and independent group's t test. Findings suggest that students who had access to the Technology and Project Supported Thinking Journey scored higher on the post- tests and the experimental group students were satisfied with the applications. However, they reported that the present system of university placement exam made it difficult to apply this learning approach and caused them to become exhausted and miserable. 

 Bu çalışmanın amacı, Teknoloji ve Proje Destekli Düşünme Yolculuğu metoduna göre işlenen fizik dersinin Lise 11. sınıf öğrencilerinin Akademik Benlik Tasarımına etkisini değerlendirmektir. Bu yöntemle, lise 11. sınıf öğrencileri sekiz hafta boyunca çeşitli bilgisayar programları ile görsel etkilerin yaratıldığı ve kendi seçtikleri problem cümlesiyle ilgili olarak projeler geliştirerek düşünsel bir yolculuğa çekilmiştir. Yöntem: Araştırma Lise 11. fen sınıfının 34'er kişilik iki şubesinde eğitim görmekte olan toplamda 68 öğrenciden oluşturmaktadır. Şubelerden biri deney öteki ise kontrol grubu olarak belirlenmiştir. Bu araştırmada veri toplama aracı olarak öğrencilerin akademik benlik tasarım gücünü belirlemek amacıyla 45 maddeden oluşan likert tipi Akademik Benlik Tasarımı Ölçeği ön test ve son test olarak ve öğrencilerin sürece yönelik düşüncelerini almak amacıyla bir yarı yapılandırılmış mülakat formu kullanılmıştır. Uygulamalar sekiz hafta sürmüştür. Deney grubunda elektrik Konuları Teknoloji ve Proje Destekli Düşünme Yolculuğu metoduna göre işlenirken, kontrol grubunda ise bu konular öğretmen merkezli öğretim yöntem ve tekniklerine göre işlenmiştir. Araştırmadan elde edilen veriler bağımlı ve bağımsız gruplar t testi kullanılarak analiz edilmiştir. Bunun için SPSS 15.0 paket programı kullanılmıştır. Bu araştırmaya katılan deney ve kontrol grubu öğrencilerinin deneysel işlemler öncesi Akademik Benlik Tasarımı ön test puan ortalamaları arasında anlamlı bir farkın olmadığı bulunmuştur (P>0.05). Bulgular: Araştırma sonunda kontrol grubu öğrencilerinin Akademik Benlik Tasarımı ön test ve son test puan ortalamaları arasında anlamlı bir farkın olmadığı tespit edilmiştir (P>0.05). Fakat, deney grubu öğrencilerinin Akademik Benlik Tasarımı ön test ve son test puan ortalamalarında bakıldığında ise “fen bilimlerine ilgi” alt boyutu ile toplam puan ortalamalarında son test lehine anlamlı farklılıklar olduğu saptanmıştır (P<0.05). Benzer şekilde, deney ve kontrol gruplarının Akademik Benlik Tasarımı son test puan ortalamaları karşılaştırıldığında, fen bilimlerine ilgi ve akademik benlik toplam son test puan ortalamalarında deney grubu lehine anlamlı farklılıkların olduğu görülmüştür (P<0.05). Yapılan mülakatların analizinde ise deney grubu öğrencilerinin uygulanan “Teknoloji ve Proje Destekli Düşünme Yolculuğu Metodundan” memnun olduklarını belirtmişlerdir. Fakat var olan merkezi üniversiteye giriş sınav sisteminin bu öğrenme yaklaşımının uygulanmasını zorlaştırdığını ve kendilerini yıprattığını görüşünü açıklamışlardır. Sonuç ve Öneriler: Araştırmanın sonunda elde edilen bulgular ışığında öğrencilerin akademik benlik ve diğer duyuşsal özelliklerinin önemsenmesi, öğretim ortamlarının çağın gereklerine uygun olacak şekilde öğrenci merkezli öğretim yöntem ve tekniklerinin kullanılması gerektiği düşünülmektedir. Ayrıca, öğretim ortamlarının öğrencilerin bilişsel boyutlarının olduğu kadar duyuşsal boyutlarının da gözönüne alınarak düzenlenmesi önerilmektedir.