TR
EN
Spor Eğitimi Modeli'nin Öğrencilerin Beden Eğitimi ve Spora Karşı Tutumuna Etkisi
Öz
Çankırı İlinde bulunan bir ilköğretim kurumunun 2. kademe öğrencileri üzerinde yürütülen ve 16 hafta süren bu çalışmanın amacı, spor eğitimi modeli doğrultusunda işlenen ders dışı futbol eğitim (egzersiz) çalışmalarının, öğrencilerin beden eğitimi ve spora yönelik olan tutumlarına etkisini incelemektir. Araştırmada deneysel modellerden ön test – son test kontrol gruplu model kullanılmıştır. Bu amaçla, Çankırı İlinde bulunan bir ilköğretim okulunun 2. kademesinde öğrenim gören öğrenciler, yansız atama yöntemi ile spor eğitimi modelinin kullanılacağı deney grubu ve geleneksel öğretim yaklaşımının kullanılacağı kontrol grubu olarak belirlenmiştir. Deney grubuna spor eğitimi modeli ile hazırlanan çalışma programı uygulanırken, kontrol grubuna geleneksel öğretim yaklaşımı ile hazırlanan çalışma programı uygulanmıştır. Çalışma deney grubunda 24, kontrol grubunda 24 olmak üzere toplam 48 erkek öğrenciyle gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın başında ve sonunda deney ve kontrol gruplarındaki öğrencilerin beden eğitimi ve spora olan tutumlarını ölçmek için Demirhan ve Altay (2001) tarafından geliştirilen “Beden Eğitimi ve Spor Tutum Ölçeği” kullanılmıştır. Spor eğitimi modeli ile hazırlanan çalışma programı uygulanan deney grubu ve geleneksel öğretim yaklaşımı ile hazırlanan çalışma programı uygulanan kontrol grubu öğrencilerinin ön test ve son test tutum puanları incelendiğinde, hem kontrol hem de deney grubunda tutum giriş ve çıkış davranışlarında istatistiksel olarak anlamlı bir fark görülmemiştir (Kontrol grubu: t (1, 23) =1.267, p>0.05), Deney grubu: t (1, 23) =1.552, p>0.05). Kontrol ve deney grubunda bulunan öğrencilerin tutum son test puanları karşılaştırıldığında ise yine iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark elde edilmemiştir (t (1, 46) = -.264, p>0.05). Hem geleneksel öğretim yaklaşımı hem de spor eğitimi modeli, öğrencilerin tutumlarının gelişimi üzerinde olumlu etkiler yaratmamıştır
Anahtar Kelimeler
References
- Büyükkaragöz, S.ve Çivi, C. (1999). Genel Öğretim Metotları. Ankara: Besa Yayın Dağıtım.
- Candan, N. (2005). Sporla eğitim-okul sporu sorunları ve okul sporunda yeni bir yapılandırma önerisi. 10-11 Haziran Bursa, 4. Ulusal Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Sempozyumu’nda sunulmuş bildiri.
- Çelen, A. (2012). Spor Eğitimi Modeli İle İşlenen Voleybol Derslerinin Öğrencilerin Bilişsel, Duyuşsal ve Psikomotor Erişi Düzeylerine Etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Anabilim Dalı, Ankara:Türkiye.
- Demirhan, G. (2006). Spor Eğitiminin Temelleri. Ankara: Spor Yayınevi ve Kitabevi – Bağırgan Yayınevi.
- Demirhan, G. ve Altay, F. (2001). Lise 1. sınıfların beden eğitimi ve spora ilişkin tutumları ölçeği II. Spor Bilimleri Dergisi, 10(2): 9-20.
- Doğu, S. ve Altay, F. (2010). Dans eğitiminde spor eğitim modelinin ritim becerileri gelişimine etkisi. 10- 12 Kasım Antalya, 11. Uluslararası Spor Bilimleri Kongresi’nde sunulmuş bildiri.
- Fidan, N. (1986). Okulda Öğrenme ve Öğretme. Ankara: Kadıoğlu Matbaası.
- GSB, (2012). Futbol Küçük (Erkek) – Yıldız – Genç (Erkek & Kız) Genel Açıklamalar. Gençlik ve Spor Bakanlığı, Spor Genel Müdürlüğü, Spor Faaliyetleri Dairesi Başkanlığı [Internet-10.12.2012 okulspor.sgm.gov.tr/talimatlar/futbol.htm].
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
Studies on Education
Journal Section
Research Article
Publication Date
January 31, 2013
Submission Date
January 31, 2013
Acceptance Date
-
Published in Issue
Year 1970 Volume: 4 Number: 2