Halk Eğitim Merkezi Denetim Rehberinin Yasal Belgeler ve Alanyazın Temelinde İncelenmesi

Nedim Özdemir; Aylin Özkanlı; Fahri Altuntaş

doi:10.19160/ijer.867017

EN TR

Examination of the Public Education Center Supervisory Guideline on the Basis of Legal Documents and Literature

Abstract

The aim of this study is to examine the basic parts of the supervision guide prepared by the Ministry of Education chairmanship of the supervision Committee, which is prepared for Public Education Centers, in terms of legal legislation and audit literature. By this means, it is desired to create a new perspective on the supervision guides which serve as the manual of Education Inspectors. In the study, a qualitative research method was adopted and the document analysis technique was used. During the document scanning for this research, doctoral-level theses and articles themed as an “Audit in Public Education Centres”, in the last 10 years on the internet, and legal documents included in the guideline were examined. The data obtained were resolved by using content analysis and presented under two themes: legal documents and literature. In the study, it was found that there are many main document-based inconsistencies according to the legal documents due to the Lifelong Learning Institutions Regulation published after the publication date of the guide. It has been determined that the parts that are consistent according to the legal documents are the legal bases indirectly related to the Public Education Centers. When the literature is regarded, it has been determined that the published supervision guide is generally consistent and includes information related to educational supervision. Despite this consistency, in the audit guide, along with the four codes namely "Lack of Content", "Non-attribution", "Concept inconsistency" and "Contradiction" which were seen in the expressions that differ from the literature, the deficiencies were identified. Findings have been interpreted with the support of legal bases and literature.

Keywords

Halk Eğitim Merkezi Denetim Rehberinin Yasal Belgeler ve Alanyazın Temelinde İncelenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı, Milli Eğitim Bakanlığı Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından Halk Eğitim Merkezleri için hazırlanan denetim rehberinin temel bölümlerinin yasal belgeler ve denetim alanyazını açısından incelenmesidir. Bu çalışmada nitel araştırma yaklaşımı benimsenmiş olup doküman incelemesi tekniği kullanılmıştır. Araştırma kapsamında Halk Eğitim Merkezleri için hazırlanan denetim rehberi incelenmiştir. Bu kapsamda söz konusu belgenin denetim alanyazını ve yasal belgeler ile karşılaştırılması için internet ortamında son on yılda Halk Eğitimi Merkezlerinde Denetimi konu edinen tezler, makaleler ve rehberin içerisinde geçen yasal belgeler kullanılmıştır. Elde edilen veriler içerik analizi kullanılarak çözümlenmiş, yasal belgeler ve alanyazın olmak üzere iki tema altında sunulmuştur. Araştırmada, rehberin yayın tarihinden sonra yayınlanan Hayat Boyu Öğrenme Kurumları Yönetmeliği nedeniyle yasal belgelere göre ana belge temelli tutarsızlıkların fazla olduğu bulunmuştur. Yasal belgelere göre tutarlı olan kısımları Halk Eğitimi Merkezleri ile dolaylı yoldan ilişkili olan hukuki dayanaklar olduğu tespit edilmiştir. Alanyazına bakıldığında yayınlanan denetim rehberinin genel olarak tutarlı olduğu ve eğitim denetimine ilişkin bilgilerin yer aldığı saptanmıştır. Bu tutarlılığa rağmen denetim rehberinde alanyazın ile farklılık gösteren ifadelerde görülmüş “İçerik eksikliği”, “Alan yazına Atıfsızlık”, “Kavram tutarsızlığı” ve “Aykırılık” olmak üzere dört kod ile eksiklikler tespit edilmiştir. Bulgular yasal dayanaklar ve alanyazın ile desteklenerek yorumlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Akçay Güngör, A. (2020). Özel Öğrenci Etüt Eğitim Merkezi Rehberlik ve Denetim Rehberinin Yasal Belgeler ve Alanyazın Temelinde İncelenmesi. e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 11 (3) , 90-109. Retrieved from http://www.e-ijer.com/tr/pub/issue/58698/820632
Akyol, B., Başaran, R. ve Yeşi̇lbaş, Y . (2018). Halk Eğitim Merkezlerine devam eden kursiyerlerin yaşam doyum düzeyleri ve yaşam boyu öğrenme eğilimleri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2018(48), 301-324.
Altınışık, S. ve Binbir, Ü. (2015). Son onbeş yılda Türkiye’de eğitim denetimine ilişkin yapılan tezlerin analizi. Prof. Dr. Mustafa AYDIN’a Armağan: eğitim ve toplum yazıları. Editör: Mualla BİLGİN AKSU, Hasan ŞİMŞEK (1.Baskı). Ankara: Gazi Kitabevi.
Altunay, E. (2016). Eğitim denetimi. E. Toprakçı (Ed.), Eğitbilim: Pedandragoji içinde. Ankara: Ütopya Yayınevi.
Apay, A. (2010). Denetici profiline ilişkin sorunlar. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi. 8(3), 593-622
Aydın, İ. (2009). Eğitim denetiminde değişim ihtiyacı ve yeni paradigmalar. I. Uluslararası Katılımlı Eğitim Denetimi Kongresi (221-224), Ankara.
Aydın, M. (2000). Çağdaş eğitim denetimi. (Yenilenmiş dördüncü baskı). Ankara: Hatiboğlu Yayınevi.
Başar, H. (2000). Eğitim denetçisi. (Beşinci baskı). Ankara: Pegem Akademi.

Berg, B. L. ve Lune, H. (2015). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (H. Aydın, Çev. Ed.). Konya: Eğitim Kitapevi Yayınları.
Beytekin, O. F. ve Tas, Ş. (2017). Ortaokul müdürlerinin öğretimsel denetime ilişkin görüşlerinin incelenmesi. Electronic Turkish Studies, 12(33), 115-128.
Bilir, M. (1998). Çağdaş denetçi rolleri. İlköğretim Müfettişleri Semineri (27 Temmuz- 21 Ağustos 1998) Ders Notları (74-98). Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Eğitim Araştırma ve Uygulama Merkezi.
Bogdan, R. C. and Biklen, S. K. (2007). Qualitative research for education: An introduction to theories and methods. Boston: Pearson.
Bovens, M. (2007). Analysing and assessing accountability: A conceptual framework. European Law Journal, 13(4), 447-468.
Bowen, G. A. (2009). Document analysis as a qualitative research method. Qualitative Research Journal, 9(2), 27-40.
Bursalıoğlu, Z. (1982), Okul yönetiminde yeni yapı ve davranış (Altıncı baskı). Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayını.
Canatan, Ü. ve Boz, H. (2019). Hayat boyu öğrenme etkinliklerine katılımın aktif yaşlanmanın desteklenmesindeki rolü. Social sciences, 14(3), 343-363.
Corbetta, P. (2003). Social research: Theory, methods and techniques. Thousand Oaks: Sage
Dinevski, D. and Dinevski, I. V.(2004). The concepts of university lifelong learning provision in Europe. Transition Studies Review, 11(3), 227-235.
Duman, A. (1991). Halk eğitiminde denetim. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 24(1), 37-44.
Durnalı, M. ve Limon, İ. (2018). Çağdaş Türk Eğitim Denetimi Sistemi (değişimler ve yasal dayanakları). Kastamonu Education Journal,26(2),413-425
Fidan, N. (1986). Okulda örenme ve öğretme. Ankara: Kadıoğlu Matbaası.
Field, J. (2001). Lifelong education. International Journal of Lifelong Education, 20(1-2), 3-15.
Glikman, C. D., Gordon, S. P ve Ross-Gordon, J. M. (2014). Denetim ve öğretimsel liderlik: Gelişimsel bir yaklaşım. (M. B. Aksu ve E. Ağaoğlu, Çev. Ed.). Ankara: Anı Yayıncılık.
Grace, A. P. (2000). Canadian and US adult learning (1945–1970) and the cultural politics and place of lifelong learning. International Journal of LifelongEducation, 19(2), 141-158.
Guba, E. G. and Lincoln, Y. S. (1994). Competing paradigms in qualitative research. Handbook of qualitative research, 2(105), 163-194.
Güneş, Y. (1985). Halk eğitim merkezlerinde yapılan denetimin etkinliği. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Kahraman, H. (2020). Öğretmenevleri, Öğretmenevi ve Akşam Sanat Okulları Rehberlik ve Denetim Rehberinin Yasal Metinler ve Alanyazın Temelinde İncelenmesi. e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 11 (3) , 123-138 . Retrieved from http://www.e-ijer.com/tr/pub/issue/58698/836759
Karabacak, S. ve Kaygın, H. (2018). Uluslararası yetişkin becerileri araştırmasına (PIAAC) yönelik halk eğitimi merkezlerinde görev yapan eğitimcilerin görüşleri. Electronic Turkish Studies, 13(11), 745-762.
Karagözoğlu, G. (1972). Türk eğitim düzeninde bakanlık müfettişlerinin rolü. (Araştırma Özeti), Ankara: MEB. Plânlama Araştırma ve Koordinasyon Dairesi.
Katıtaş, S., Coşkun, B. ve Turpçu, M. (2019). Seçilmiş bazı ülkelerin denetim sistemlerinin karşılaştırılması ve Türk eğitim sistemi için bir model önerisi. Journal of Socialand Humanities Sciences Research, 6(48), 4681-4696.
Krippendorff, K. (2018). Content analysis: An introduction to its methodology. London: Sage publications.
Lincoln, Y. S. and Guba, E. G. (1985). Naturalistic Inquiry. Beverly Hills, CA: Sage
MEB. (2007a). Millî eğitim bakanlığı iç denetim yönergesi. http://mevzuat.meb.gov.tr/dosyalar/1680.pdf. Erişim tarihi: 30.04.2020.
MEB. (2007b). Avrupa Birliği ülkelerinde eğitim denetimi. https://tkb.meb.gov.tr/yayinlar/AB%20egitim.pdf Erişim tarihi: 27.01.2021.
MEB. (2018). Millî Eğitim Bakanlığı hayat boyu öğrenme kurumları yönetmeliği. http://hbogm.meb.gov.tr/www/milli-egitim-bakanligi-hayat-boyu-ogrenme-kurumlari-yonetmeligi-yayimlandi/icerik/789. Erişim tarihi: 30.04.2020.
Merriam, S. B. and Grenier, R. S. (2019). Qualitative research in practice: Examples for discussion and analysis. San Francisco, CA: Jossey-Bass Publishers.
Meşeci, F. (2007). İngiltere'de ilköğretim performans değerlendirme sistemi ve Türkiye için öneriler. Değerler Eğitimi Dergisi, 5(14), 79-105.
Miles, M. B. and Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. New York: Sage Publications, Inc.
Neuman, W. L. (2008). Toplumsal araştırma yöntemleri: Nicel ve nitel yaklaşımlar (S. Özge, Çev.). İstanbul: Yayın Odası.
OECD (2019). Education at a glance 2019. Erişim: https://www.oecd-ilibrary.org/education/education-at-a-glance-2019_f8d7880d-en.
Okçabol, R. (2006). Halk eğitimi (Yetişkin eğitimi) (3. baskı). İstanbul: Ütopya Yayınevi.
Özacun, O. (2001). CHP Halkevleri yayınları bibliyografyası. İstanbul: Kitap Matbaacılık.
Ölmez Ceylan, Ö, Algam, E. (2020). İl/İlçe Milli Eğitim Müdürlükleri Denetim Rehberinin Yasal Belgeler ve Alanyazın Temelinde İncelenmesi. e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 11 (3) , 179-198 . Retrieved from http://www.e-ijer.com/tr/pub/issue/58698/831894
Özdemir, N, Altuntaş, F. (2020). Denetimde Standartlaşma Çabaları: Motorlu Taşıt Sürücüleri Kursu Denetim Rehberi Örneği. e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 11 (3) , 79-89. Retrieved from http://www.e-ijer.com/tr/pub/issue/58698/807767
Özdemir, N. (2020). How to improve teachers’ instructional practices: the role of professional learning activities, classroom observation and leadership content knowledge in Turkey. Journal of Educational Administration, 58(6), 585-603.
Özmen, F. ve Yasan, T. (2007). Türk eğitim sisteminde denetim ve Avrupa Birliği ülkeleri ile karşılaştırılması. Fırat Üniversitesi Doğu Araştırmaları Dergisi, 6(1), 204-210.
Sabancı, A. ve Rodoplu, D. (2013). Halk eğitim merkezlerinin denetiminde karşılaşılan sorunlar. E-İnternational Journal of Educational Research, 4(2), 61-77.
Schleicher, A. (2007). How the world’s best-performing school systems come out on top. Paris: OECD
Sullivan, S. and Glanz, J. (2000). Supervision that improves teaching strategies and techniques. California, USA: Corwin Pres.
Taymaz, H. (2005). Eğitim sisteminde teftiş, kavramlar, ilkeler, yöntemler (6. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
TKB.(2020).Teftiş Kurulu başkanlığı yayınlarıhttp://tkb.meb.gov.tr/www/yayinlarimiz/icerik/13. Erişim tarihi: 30.04.2020.
Toprakçı, E. (2008). Sınıfa Dayalı Yönetim, Pegem Yayınları, Ankara
Toprakçı, E. (2013). Sınıf Yönetimi. Ankara: Pegem Akademi.
Toprakçı, E. ve Akçay, A. (2016). Türkiye'de kamu yararına çalışan derneklerin eğitim faaliyetlerinin yönetimi ve denetimi (Yasal belgeleri temelinde nitel bir analiz). Cumhuriyet Uluslararası Eğitim Dergisi, 5(1), 29-52.
Toprakçı, E. ve Arslan, M. (2016). Yönetim süreci bağlamında sendikalardaki eğitsel faaliyetlerin yönetimi (yasal belgeler temelinde nitel bir analiz). Çağdaş Yönetim Bilimleri Dergisi, 2(2),1-13
Toprakçı, E., Çakırer, I., Bilbay, A., Bagcivan, E. ve Bayraktutan, I. (2010). Kuram ve uygulamada eğitim denetmenleri meslek etiği. Educational Policy Analysis and Strategic Research, 5(1),14-23
Toprakçı, E. ve Kadı, A. (2014) .Türkiye’deki bakanlıkların eğitim yönetimi ve denetimi alanındaki faaliyetlerinin yasal belgeler eşliğinde analizi. Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12(4), 1-18
Toprakçı, E, Bakır, D. (2020). Yabancı, Azınlık ve Milletlerarası Okullar Denetim Rehberinin Yasal Belgeler ve Alanyazın Temelinde İncelenmesi. e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 11 (3) , 16-35. Retrieved from http://www.e-ijer.com/tr/pub/issue/58698/800326
Toprakçı, E, Özerten, K. (2020). Özel Öğrenci Yurtları Rehberlik ve Denetim Rehberinin Yasal Belgeler ve Alanyazın Temelinde İncelenmesi. e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 11 (3) , 199-216. Retrieved from http://www.e-ijer.com/tr/pub/issue/58698/817509
Tonbul, Y, Ata Çiğdem, F. (2020). Bilsem Denetim Rehberinin Yasal Belgeler ve Alanyazın Temelinde İncelenmesi. e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 11 (3) , 36-62. Retrieved from http://www.e-ijer.com/tr/pub/issue/58698/804118
Tonbul, Y, Ödemiş Keleş, N. (2020). Mesleki Eğitim Merkezleri Rehberlik ve Denetim Rehberi’ nin Yasal Belgeler ve Alanyazın Temelinde Tutarlılığının İncelenmesi. e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 11 (3) , 139-153. Retrieved from http://www.e-ijer.com/tr/pub/issue/58698/803653
Tosun, H. ve Cebeci, A. U. (2006). 5018 Sayılı kamu mali yönetimi ve kontrol kanunu (Açıklamalı ve Karşılaştırmalı), Ankara: MUK-DER Yayını.
Tutar, H. ve Altınöz, M. (2017). Hesap verebilirlik bağlamında iç denetim ve sorun alanları: Eleştirel bir analiz. Bartın Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8(15), 225-248.
Ünal A. ve Üzüm S. (2014). Eğitim denetçilerinin yeterlikleri ve yetiştirilmesi. V. Eğitim Yönetimi Formu içinde (s. 82-91). Ankara.
Vezne, R. (2017). Avrupa Birliği’nin yaşam boyu öğrenme politikaları bağlamında İngiltere, Danimarka ve Türkiye’nin yetişkin eğitimi sistemlerinin karşılaştırmalı analizi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara
Werquin, P. (2010). Recognising non-formal and informal learning: Outcomes, policies and practices. Paris: OECD Publishing. http://www.eucen.eu/sites/default/files/OECD_RNFIFL2010_Werquin.pdf. Erişim: 23 Ocak 2021.
Williams, J. H. and Engel, L. C. (2012). How do other countries evaluate teachers? Phi Delta Kappan, 94(4), 53-57 Yayla, D. (2009). Türk yetişkin eğitimi sisteminin değerlendirilmesi. Ankara: MEB Yayınları. http://www.meb.gov.tr/earged/earged/Yetiskin_Egitimi.pdf. Erişim tarihi: 30.04.2020.
Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınevi.
Yıldız, A., Dindar, H., Derya, Ü., Gökçe, N., Kocakurt, Ö. ve Kıral, A. Ö. (2018). Yetişkin yeterliklerinin uluslararası değerlendirilmesi programı (PIAAC) sonuçları bağlamında Türkiye’de temel eğitim sorunlarını yeniden düşünmek. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 51(2), 209-237.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Eğitim Üzerine Çalışmalar

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Nedim Özdemir ^*
0000-0002-3054-926X
Türkiye

Aylin Özkanlı
0000-0002-3295-3776
Türkiye

Fahri Altuntaş
0000-0002-6338-2427
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

30 Nisan 2021

Gönderilme Tarihi

8 Şubat 2021

Kabul Tarihi

28 Mart 2021

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2021 Cilt: 12 Sayı: 1

DOI

https://doi.org/10.19160/ijer.867017

IZ

https://izlik.org/JA59TX58YE

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Özdemir, N., Özkanlı, A., & Altuntaş, F. (2021). Halk Eğitim Merkezi Denetim Rehberinin Yasal Belgeler ve Alanyazın Temelinde İncelenmesi. e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 12(1), 124-140. https://doi.org/10.19160/ijer.867017

Cited By

Mesleki Öğrenme Topluluğu ile Okul Yöneticisinin Ders Denetimi Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Milli Eğitim Dergisi

https://doi.org/10.37669/milliegitim.1130682

Millî Eğitim Bakanlığı İnceleme-Soruşturma Rehberinin Yasal Belgeler ve Muhakkiklik (Denetçilik) Görevi Temelinde İncelenmesi

İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi

https://doi.org/10.17679/inuefd.1389406